We’re in this together

Gepubliceerd op

Vragen?

Ilse de Jonge

Jonge Informatieprofessional

06 24 92 98 11 06 24 92 98 11
Stuur mij een e-mail

Nieuwsbrief

Blijf op de hoogte van het laatste nieuws over ons traineeship.

Aanmelden

Het komende etmaal breng ik door in de microkosmos van luchthavens en vliegtuigen. Een wereld op zichzelf. Gedrag van anderen wordt uitvergroot en dringt zich aan je op. Leuk om mensen te bekijken, maar vervelend wanneer ze vervolgens zo ongeveer bij je op schoot komen zitten. De man die twee stoelen verderop zit, gooit zijn benen over die van zijn vrouw waardoor zijn voeten niet veel meer dan een centimeter bij mijn knieën vandaan belanden. De persoon voor me gooit zijn stoel gelijk naar achteren en mijn flesje water valt op de grond. De man aan de andere kant van het gangpad bestelt om de haverklap water door de langslopende stewardess hardhandig aan haar rok te trekken. Het lijkt of de mensen om hem heen zijn voorbeeld volgen.

Vragen?

Ilse de Jonge

Jonge Informatieprofessional

06 24 92 98 11 06 24 92 98 11
Stuur mij een e-mail

Mensen worden steeds onbeschofter lijkt het wel, en ook geweld in het vliegtuig schijnt steeds vaker voor te komen. Zo veel mensen van allerlei culturen en achtergronden moeten tijd met elkaar doorbrengen op een beperkt aantal vierkante meters. Mensen zijn gespannen of zenuwachtig, willen naar huis of op vakantie, hebben een lange vlucht of een korte nacht achter de rug, nog geen koffie gehad of juist net een paar biertjes op. Geen wonder dat er zo nu en dan wat mis gaat. Zou het toegenomen aantal geweldsincidenten komen doordat vliegen zo normaal is geworden? Zodra iets normaal is geworden, voelen we misschien minder druk om ons netjes te gedragen. Doe ‘alsof je thuis bent’, weet waar je ‘recht op hebt’, oftewel; stoel naar achteren en hoppa. 

Mensen weten steeds beter wat er kan, mag en moet, en eisen op waar ze recht op denken te hebben.

Kennis is macht. Met het internet en de globalisering weet iedereen wat er allemaal mogelijk is en wat je allemaal kunt krijgen. ‘Dit wil ik ook’ en ‘weten waar ik recht op heb’ tot gevolg. Mensen weten steeds beter wat er kan, mag en moet, en eisen op waar ze recht op denken te hebben. Bij de vliegtuigmaatschappij, bij de bakker op de hoek of bij de overheid. De burger laat van zich horen wanneer hij denkt dat er iets niet klopt. Op die manier controleert de mondige burger ook de overheid en politiek. Dit wordt soms als lastig ervaren maar tegelijkertijd zorgt het er wel voor dat de overheid haar handelen gemakkelijk kan verbeteren. De overheid is er immers voor de burger, niet andersom. Daar heeft die burger dan wel weer gelijk in, hoe lastig hij soms ook kan zijn.

Met meldingsmogelijkheden, bezwaar- en klachtrecht heeft de overheid eigenlijk goud in handen, ook al beseft ze het niet altijd. Actieve input van vele duizenden burgers kun je gebruiken om de eigen organisatie te verbeteren. Niemand krijgt ooit zo veel feedback op zijn of haar organisatie via Tripadvisor. Tsja, dan moet je die paar zeurpieten of slechte recensies maar voor lief nemen.

Wanneer de voet van de man twee stoelen verderop mijn been raakt, kijk ik ernaar in de hoop dat het vanzelf verdwijnt. Wat niet gebeurt. Een meisje een paar stoelen verderop kijkt me begripvol aan. Ik voel me gelijk een stuk beter. We’re in this together. 

Columnreeks

Deze column maakt onderdeel uit van een tweewekelijkse reeks, waarin Jonge Informatieprofessional Ilse de Jonge schrijft over iets wat ze meemaakt in haar dagelijks leven. Over de relatie tussen overheid en burger en de invloed van digitalisering op de samenleving. Over wat ze ziet tijdens haar werk als Jonge Informatieprofessional of leert tijdens haar opleiding, de Master of Public Information Management (MPIM). Over de invloed van digitalisering, het nieuws en de wereld om haar heen, maar ook over haar collega's, ambtenaren, borrelen op het plein en vergaderingen op maandagochtend.

Lees hier de andere columns van Ilse

Nieuwsbrief

Blijf op de hoogte van het laatste nieuws over ons traineeship.

Aanmelden