Waar slapen eendjes het liefst?

Gepubliceerd op

Vragen?

Ilse de Jonge

Jonge Informatieprofessional

06 24 92 98 11
Stuur mij een e-mail

Diep in gedachten wandelde ik door een groen stukje Den Haag. Terwijl ik zelf in mijn hoofd mijn vergadering aan het voorbereiden was, liepen mannen in pak druk bellend rond en renden mensen gehaast onderweg naar de volgende afspraak op hun agenda. Het zonnetje scheen maar de mensen om mij heen, en ik ook, trokken een serieus gezicht. Een groepje eendjes lag her en der verspreid langs de sloot. Ik hoorde een klein meisje vragen: “Mama, zouden eendjes het juist fijn vinden om in de regen te slapen?”.

Vragen?

Ilse de Jonge

Jonge Informatieprofessional

06 24 92 98 11
Stuur mij een e-mail

Wat een goede vraag. Mensen slapen liever niet in de regen, maar een eend misschien wel, met zijn dikke huid? Terwijl de volwassenen zich bezig houden met ‘belangrijke zaken’, vraagt een kind iets simpels over wat ze onderweg tegenkomt. Terwijl de rest van het park zich vastklampt aan vaste structuren, aan het volgende punt op de agenda dat moet worden afgevinkt, zorgen over de politiek, de ruzie met je partner of het boodschappenlijstje, kijkt niemand meer om zich heen. Er moeten nog zo veel dingen gedaan worden. Niemand die zich verwondert om de dingen om zich heen.

Wie weet kom ik er ooit nog eens achter waar de eendjes het liefste slapen. En zo niet, dan kijk ik vanaf nu in ieder geval met een andere blik naar de eendjes langs de sloot.

Zou het niet goed zijn als we eens uit onze vaste denkpatronen stapten. Dat we ons later druk maken over het boodschappenlijstje, maar rondkijken in het hier en nu. Kinderlijke nieuwsgierigheid die ons buiten de gebaande paden leidt.

Mijn eigen nieuwsgierigheid leidde mij eind 2016 naar het traineeship informatiemanagement van PBLQ. Als trainee kan ik bij een organisatie een kijkje nemen, een hoofd om de hoek steken en onschuldige vragen stellen. ‘Waarom doen jullie dat eigenlijk zo?’ en ‘wat vind jij daar eigenlijk van?’ zijn vragen die je als nieuwkomer met open vizier kunt stellen. Ik werkte zeven jaar bij de Rijksoverheid toen ik bij PBLQ als trainee begon. Het woord trainee doet voor sommigen denken aan een stapje terug doen, waardoor in mijn omgeving mensen regelmatig vragen waarom ik deze carrièrekeuze gemaakt heb. PBLQ trainees hebben echter allemaal al een flinke lading werkervaring en zelfvertrouwen. We worden daarom ook wel jonge informatieprofessionals genoemd. We komen niet vers van de universiteit, en de naam trainee duidt meer op de leer-werk combinatie die we met een groep volgen; al zijn er weinig traineeships waar je een volledige masteropleiding krijgt aangeboden naast je werk. Dat maakt dit traineeship nu juist zo bijzonder.

De naam trainee kun je ook zien als een kans om vragen te stellen die niet iedereen meer durft te stellen. Ik zie het als een mogelijkheid om weer even buiten de gebaande paden te gaan en een organisatie hierin mee te nemen. Mijn eeuwige nieuwsgierigheid heeft mij naar deze functie geleid. Naast het werk een masteropleiding volgen, op ontdekkingsreis met een nieuwe groep jonge mensen en vragen stellen die niet iedereen zou durven te stellen. Samen de horizon verbreden; die van elkaar en die van de overheid als geheel. Dat maakt mijn werk leuk.

Wie weet kom ik er ooit nog eens achter waar de eendjes het liefste slapen. En zo niet, dan kijk ik vanaf nu in ieder geval met een andere blik naar de eendjes langs de sloot.

Columnreeks

Deze column maakt onderdeel uit van een tweewekelijkse reeks, waarin Jonge Informatieprofessional Ilse de Jonge schrijft over iets wat ze meemaakt in haar dagelijks leven. Over de relatie tussen overheid en burger en de invloed van digitalisering op de samenleving. Over wat ze ziet tijdens haar werk als Jonge Informatieprofessional of leert tijdens haar opleiding, de Master of Public Information Management (MPIM). Over de invloed van digitalisering, het nieuws en de wereld om haar heen, maar ook over haar collega's, ambtenaren, borrelen op het plein en vergaderingen op maandagochtend.

Lees hier de andere columns van Ilse